Dag lieve mensen. Even een hartverwarmende update over de situatie thuis bij onze kleine vriend Louis. Het is niet alleen goed nieuws dat dit moedig kereltje terug thuis is en de vreselijke brandwonden helemaal genezen zijn, of het feit dat we hem terug aantreffen buiten spelend met zijn vriendjes. Nee nee, dit is allemaal heel goed nieuws. Maar wat ons hart het meest verwarmd is dat zijn papa een ‘reality check’ heeft gehad waardoor hij nu echt een papa (Vasile) probeert te zijn voor z’n kinderen. Een maand terug troffen we de kinderen steeds aan met amper iets van kledij, scheel van de honger, in een vuil, muf en koud huisje, alleen en aan hun lot overgelaten. Het koste ons uren om nog maar uit te vinden waar Vasile nu weer uithing. En eens we hem konden vinden om hem aan te spreken over zijn zoontje die dringend medische hulp nodig had, begon meteen een uitzichtloze discussie over het welzijn van zijn kind. De uitdrukking om beter te kunnen praten tegen de muren was hier echt op z’n plaats. Na een tijd, waarschijnlijk om van ons gezeur af te zijn, gaf hij toe om mee te gaan naar het ziekenhuis met zijn zoon. Toen de dokters kleine Louis meteen overbrachten naar Timisoara en vertelden dat dit levensbedreigend was, was dit voor Vasile een ijskoude douche. Hij bedankte ons achteraf vanuit het diepst van zijn hart en beloofde om van toen af aan een betere papa te zijn. En ik moet zeggen, tot nu toe is hij echt van z’n woord. Het is zo zalig om er nu aan te komen en hen aan te treffen in misschien wel hetzelfde kleine huisje. Maar nu is het steeds proper, opgeruimd en zelfs warm (als ze de mogelijkheid hebben). Maar bovenal is er al elke keer een welgezinde, trotse papa aanwezig!We zijn zo dankbaar voor jullie gebed en financiële bijdragen. We konden hierdoor niet enkel Louis helpen en de nodige medicatie aan kopen, maar we konden al verschillende goed gevulde voedselpakketten brengen, een deftige deur en een raam plaatsen, verder medische hulp kon geboden worden,… Hun dankbaarheid en vreugde kan niet op, stel je maar eens in hun plaats. Wij komen er zo vaak en kunnen het ons niet inbeelden hoe zwaar het moet zijn, hoeveel betekend onze/jullie hulp dan niet voor hen. Dank jullie wel!!Gods zegen lieve vrienden!