Alweer een weekje verder. Intussen zitten we lekker aan de tafel met een potje koffie en jaja opnieuw veel papieren. Na een ontmoeting met de sociale werkster vorige week kregen we een map overhandigd die we moeten doornemen. Deze bevat alle dossiers, akkoorden, verplichtingen en rechten voor het personeel alsook voor de ouders en de kinderen die moeten nageleefd worden,… Wij moeten deze doornemen, vertalen dus eerst, en dan proberen te begrijpen zodat wanneer ze straks getekend worden en doorgestuurd naar hogerop, alles in orde is. Bij deze stellen we dus graag onze sociale werkster Doamna Anuța aan jullie voor. Bij het doornemen van de papieren valt ons vooral heel hard op wat een warm hart ze heeft voor de kinderen. Dit maakt ons zeer blij. Dit is wat we ook al uit onze gesprekken samen konden afleiden, maar nu tonen ook haar papierwerk haar warme hart. Mijn lijst van de eerste kids is in orde. De sociale werkster zal alvast beginnen hun dossiers invullen en dan kunnen we nog een volgende lichting voorbereiden. Wauw, wat spannend allemaal. Vorige week hadden we ook Amen Trust op bezoek. We gingen met hen de vorderingen aan het center bekijken en brachten een bezoekje aan het Roma dorp in Geoagiu en Orastie. Zoals altijd blijven ze hun uiterste best doen om te helpen aan de afwerkingen van het center. Momenteel werkt Marius voor ons verder, maar we hebben dringend financiën nodig om hem verder te betalen. We zitten nu eenmaal in de laatste fase die erdoor moet! Tegen september moeten we open, geen keuze! Anders verliezen we onze permanente licentie. Dat zou heel jammer zijn, want dan kunnen we opnieuw beginnen daarmee. Bidt dus aub allemaal mee dat meer donaties zullen komen en we het af krijgen. De mensen in het Roma dorp waren zoooo blij om Tijs terug te zien. Ze hadden met zo velen gebeden voor hem. Zo veel liefde voor hem, echt mooi om te zien. Het doet deugd om terug meer naar de mensen te gaan. De aangename babbels, een wederzijds luisterend oor en samen met ze bidden. Ze maken het ons soms wat lastig, maar wat zien we ze graag. Hier begint het verschil in hun levens. Hun graag zien en geloven in de verandering, die beetje bij beetje merkbaar is