Terug van België en ik mocht er meteen invliegen. Het gras stond meters hoog (beetje overdreven, maar zo voelde het wel). Ook worden weer enkele zaken aangepast om de ruimtes voor de bezoekers te veraangenamen. Zo moet een grote aardeberg afgevoerd worden, zodat we daar dan ons hout kunnen stockeren. Pfff gelukkig hulp van kleine handjes Ook nog even een korte update aangaande het center. Terwijl wij even in België waren deed Marius (onze aannemer) stevig verder. Het bovenste verdiep werd aan de buitenkant volledig geïsoleerd en bezet. Binnen werden alle ruimtes gerepareerd en klaar gezet voor afwerking. Man, het komt spannend dichtbij hoor. Wat zijn we enthousiast en alle kinderen avec. Nu moet er nog plafond in de grote zaal, overal vloeren erin en binnen -en buitenkant schilderen. Ook de inkom moet nog gebouwd worden, maar daar hebben we al alle materialen voor. Marius is heel ijverig en doet goed door, alleen zijn de centen jammer genoeg weer op. Maar God weet het.Hoe sneller de centen hiervoor binnenkomen hoe sneller het center eindelijk weer de deuren zal kunnen openen en hoe sneller de kinderen weer alle aandacht kunnen krijgen. Bid je mee aub dat die laatste budgetten mogen komen en de werken afgerond kunnen worden. Volgende week begint Jessica aan de huisbezoeken voor alle nodige documenten om dan de week erna met de sociaal werkster de eerste dossiers te starten. Donderdag staat een afspraak op de agenda met de werfleider, zodat ook het dossier voor de brandweer verder in orde kan gebracht worden. En intussen is er ook weer een groep van Stichting in de Vrijheid op bezoek. Die zijn al anderhalve week hard aan het werk in het Roma dorp onder leiding van Samuel. Betonnen vloeren gieten, helpen een vloertje leggen, een handje toesteken waar ze kunnen. En Annelies verzorgt de maaltijden voor deze lieve en hard werkende mannen.
Een paar weken België zijn snel voorbij, er meteen invliegen is de boodschap







