Hey beste mensen. Onze voorlopige licentie is binnen!!! Dit wil dus zeggen dat het center terug open mag!! Natuurlijk hebben we eerst nog wat renovatie werken die erdoor moeten maar ook daar zijn we mee bezig. Onze aannemer maakt een kostenraming en eens er voldoende centen zullen zijn, zal er weer volle bak gewerkt worden door de aannemer, zodat het center inderdaad zo snel mogelijk z’n deuren zal kunnen openen. Man wat zijn we enthousiast! Eergisteren kwam Viorel langs, Viorel is de man die steeds kijkt voor ramen en deuren wanneer we die nodig hebben. Ook Viorel maakte een kostenraming zodat we konden weten hoeveel we nodig hebben voor alle ramen en deuren van de opbouw. Gisteren belde hij ons op en deelde ons mede dat dit ons zo’n 2200€ zal kosten. Ik dankte hem voor z’n moeite en vertelde hem dat, zoals altijd, we eerst gingen bidden en zien wanneer de centen effectief zullen binnenkomen. Viorel is dit gewoon met ons en zei “heel goed, we zien wel”. We zagen het niet echt zitten om alweer een oproep te doen hiervoor, we vragen al genoeg. We hebben al al de renovatiewerken waar we nog financiën voor nodig hebben, de salarissen voor de verplichte aanwervingen en dan nog eens dit. Gisteren doet Jessica de rekening van Pe lunca open en ziet dat iemand een donatie had gemaakt die dit bedrag volledig covered!! En met erbij genoteerd dat het expliciet voor de opbouw van het center is. Wat een kerel!!! Ik belde dus meteen Viorel weer op en binnen twee weken zal alles al geplaatst worden! Wat een zegen en wat zalig om steeds opnieuw te ervaren hoe God alles onder controle heeft en zo nauw betrokken is met ons. Gisteren slaagde ik (Tijs) er in om de voorlopige nummerplaten geregeld te krijgen voor ons missie-busje. Ja ja, inderdaad! Het was een serieus zorgpunt geworden voor ons dat telkens wanneer we één van de auto’s in één van de Roma dorpen lieten staan, we steeds tot de ontdekking kwamen dat er schade was. Kinderen prutsen aan dingen en klimmer erop, of zelfs gewoon mensen met slechte intenties. Natuurlijk is dit steeds heel jammer en zo kwamen we tot de conclusie dat een ouder busje wel eens handig zou kunnen zijn. Maar natuurlijk heeft Pe lunca daar geen centen voor. Amper twee dagen later werden we gecontacteerd van iemand uit België die zijn oude Hyundai wou doneren aan ons! Kort daarna kwam de broer van Bavo af. Hij zag dit helemaal zitten om ermee tot hier te rijden. Ondertussen staat het busje voor onze poort met voorlopige Roemeense platen en is alvast vol geladen voor z’n eerste opdracht! Opnieuw een ongelooflijke zegen! Wat een God hebben wij toch!!
