Zaterdag hadden we onze eerste uitstap met de kids van het kamp. Samen naar de bowling en dan naar onze kerk Punctul Central. Daar kregen ze heerlijke pizza, namen we het tegen elkaar op in enkele teamspelletjes, zongen we samen en kregen we een kort woordje van Gabi, onze kerk jeugdleider. We hadden veel plezier en ik vooral een blauwe lip door mijn lieftallige brute zusje Salina. Maar mijn team (team 2) was wel gewonnen. Even toch misschien belangrijk om dit erbij te vertellen. Maandag werden er heel wat wafeltjes gebakken door de kleine Priemtjes en tante Salina. Het gebouwtje in Romos werd wat in kerstsfeer gebracht door Bavo en Salina en om 16.00 werden alle Roma kindjes verwacht. Iedereen kreeg een cadeaudoos, opnieuw voorzien door Krista en Geert. Dank u wel!!! De kinderen waren zo gelukkig. En ook voor onze Roemeense kindjes uit Vaidei was iets voorzien en zij mochten vandaag hun cadeautjes in ontvangst nemen. En dit jaar werden 21 Roma kindjes uit Romos verwent met een gepersonaliseerd cadeautje van de mensen uit onze kerk in Deva. De kinderen schreven enkele weken geleden een brief aan God tijdens één van de programma’s. Wat vinden ze leuk? Wat zouden zij graag krijgen voor Kerstmis als ze mochten kiezen?? Één van de jongens, Abel ging door het dolle heen toen hij zijn eigen Bijbel (die hij zo graag wou) kreeg en een drone. Haha zijn reactie was onbetaalbaar!!! Hartelijke dank aan onze broers en zussen van Punctul Central. Dinsdag werden alweer heel wat wafeltjes gebakken door onze Salina en werd een zaaltje in Geoagiu mooi versiert door Bavo en Annelies en haar kroostje. Ook Annelies haar zus was erbij om mee te helpen. En zo was het s’ avonds weer tijd voor ons jaarlijks kerstfeest in Geoagiu. Dit jaar niet in het center, maar we mochten het vroegere kleuterschooltje gebruiken, want in het center mag nog steeds niets van sociale activiteiten doorgaan. We konden dus niet van alles voorbereiden met de Roma-kids zoals vorige jaren. Het enige wat we konden doen was zelf iets samen steken voor hen. Onze lieve broers en zussen van onze kerk Punctul Central kwamen af en zegenden de mensen met hun enorme muzikale kwaliteiten. Vooraf had Bavo in het dorp geweest om alle mensen uit te nodigen en zo stonden we om 19:30 met z’n allen klaar om hen te verwelkomen met versgebakken wafeltjes en liters warme chocolademelk. Beetje bij beetje kwamen de mensen opdagen. We waren gewend dat onze zaal telkens te klein was en mensen tot op straat stonden om wat van het evenement op te vangen. Maar deze keer verliep het een klein beetje anders. Na nog geen tien minuten hadden de meesten door dat er geen cadeaus te verkrijgen waren, en al sneller dan dat ze toe gekomen waren vertrokken er weer een heel deel naar huis. Wat beschamend! Even stonden we echt met onze mond vol tanden, maar dit toont des te meer hoe moeilijk deze mensen zijn, maar bovenal hoe broodnodig de programma’s zijn. Voorgaande jaren werd intens met de mensen gewerkt en kijken ze uit naar deze momenten samen. Zelfs al werden niet altijd cadeaus uitgedeeld, maar dit jaar waren onze handen jammer genoeg gebonden en konden we weinig met hen organiseren. Het deed me een beetje denken aan m’n eigen conditie, het koste me bloed, zweet en tranen om scherp te staan, maar een jaartje zonder sport en ik hijg al als ik m’n schoenen aan doe. Wel, precies zo met die mensen, zolang je er intens mee bezig bent krijg je er velen mee. Maar als er een pauze komt…Nu swat, voor ons een stimulans om er weer beide schouders onder te steken eens de deuren van het center weer open kunnen. En God zij dank, het komt steeds dichterbij! We danken God voor diegenen die wel met een oprecht hart bleven en zij mochten elk een knuffel kiezen. Er waren natuurlijk heel wat knuffels voorzien dus genoten zij ervan wat meer te mogen meenemen.
